Peptiden, het nieuwe dopingmiddel?

Ontdek een nieuwe dopingmethode met peptiden door inzicht te krijgen in hun rol, oorsprong en eigenschappen voor atleten.

 

Door de geschiedenis heen heeft de mensheid ernaar gestreefd haar fysieke prestaties te verbeteren en haar grenzen te verleggen. Doping in de sport is daar een concreet voorbeeld van.

Alle grote sportcompetities van het moderne tijdperk hebben hun deel aan "schandalen" gekend: de Tour de France, de Olympische Spelen, voetbal, honkbal... Doping was zelfs een bekend fenomeen. reeds aanwezig in de oudheid. De vroegste voorbeelden, beschreven door Griekse auteurs, dateren uit de 6e eeuw voor Christus.

Het Wereldantidopingagentschap (WADA) heeft zich, parallel aan de ontwikkeling van dopingmethoden, kunnen aanpassen om betrouwbare en afschrikkende controles te kunnen uitvoeren.

Deze strenge controles, in combinatie met de aanzienlijke bijwerkingen van producten zoals anabole steroïden, hebben veel professionele atleten ervan weerhouden prestatieverhogende middelen te gebruiken. Ook voor de gemiddelde atleet is body sculpting een prioriteit geworden, en ook hij of zij heeft dan geen scrupules meer om dergelijke producten te gebruiken.
Het lijkt er daarom op dat het Wereldantidopingagentschap zich zorgen moet maken over de heropleving van het aantal betrokken atleten, maar vooral vanwege een nieuwe generatie ondetecteerbare producten: peptiden (of peptidehormonen).

 

Wat zijn peptiden?

DE peptiden Dit zijn moleculen die van nature door het lichaam worden aangemaakt. Deze peptidehormonen zijn eigenlijk "boodschappers" die de productie van nieuwe hormonen op gang brengen, zoals... testosteron Bijvoorbeeld.
Een peptide, ook wel "peptidebinding" genoemd, is een polymeer van aan elkaar gekoppelde aminozuren.
Peptiden zijn moleculen die ontstaan door de verbinding van twee of meer aminozuren. Ze komen voor in alle levende cellen en bezitten een breed scala aan biochemische activiteiten. Over het algemeen worden moleculen met minder dan vijftig aminozuren peptiden genoemd. Grotere ketens worden eiwitten genoemd. Peptiden kunnen dus worden beschouwd als kleine eiwitten, die in feite ketens van aminozuren zijn.

Peptiden zijn een revolutie. Dit onderzoek, dat slechts enkele jaren geleden zijn vruchten afwierp, begint zijn stempel te drukken op de wereld van sport en doping.

Eén molecuul voor elke sport.

Gendoping is gebaseerd op uitgebreid onderzoek naar gentherapie.
Om een manier te vinden om spiergroei te herstellen bij mensen met spierdystrofieën, voerde het team van Dr. Se-Jin Lee aan de Johns Hopkins University in Baltimore (VS) in 2007 een dubbele genetische modificatie uit op muizen. Deze muizen produceren vervolgens meer follistatine – een hormoon dat spiergroei bevordert – en minder myostatine – een eiwit dat spiergroei remt.
Het resultaat: knaagdieren die letterlijk gebouwd zijn als bodybuilders, met een spiermassa die vier keer groter is dan die van normale dieren.

Door te werken aan het PPAR-gen heeft het team van Johan Auwerx aan de EPFL onlangs muizen gecreëerd die niet sneller, maar wel twee keer zo lang kunnen rennen. En dat is nog niet alles: sportartsen van de Technische Universiteit van München hebben nog 165 andere genen geïdentificeerd die de sportprestaties zouden kunnen verbeteren.

Het is daarom slechts een kleine stap om een compleet scala aan genetische technieken te bedenken, aangepast aan elke sport op basis van de vereiste vaardigheden (uithoudingsvermogen, kracht, snelheid, enz.) om de prestaties van atleten te verbeteren.

Onvindbare moleculen, het WADA bevindt zich in een delicate situatie.

De Wereldantidopingorganisatie (WADA) erkende het enorme potentieel van de methode en anticipeerde op deze trend. In 2003 nam WADA gendoping op in de officiële lijst van "verboden stoffen en methoden".
Het WADA heeft sindsdien verschillende onderzoeksprogramma's gefinancierd om te proberen betrouwbare detectiemethoden te ontwikkelen., zoals Bengt Kayser opmerkt :

«"Op dit moment weten we nog niet goed hoe we genetische doping kunnen opsporen. Het gezochte product lijkt vaak sterk op de stof die het lichaam zelf aanmaakt en is daardoor niet te onderscheiden van van nature voorkomende moleculen."»

Gespecialiseerde laboratoria verleggen voortdurend de grenzen.

Peptiden worden daarom nu beschouwd als dopingmiddelen, die vrijwel ondetecteerbaar zijn en volgens sommige gebruikers verrassende resultaten opleveren.

(Getuigenis van Vincent, amateurwielrenner: "Sinds ik peptiden heb ontdekt, gebruik ik alleen nog maar die, zonder het risico te lopen positief te testen bij dopingcontroles. Maar bovenal zonder bijwerkingen, in tegenstelling tot klassieke dopingmiddelen zoals EPO of steroïden die ik vroeger gebruikte.").

Sommige laboratoria zijn in hun onderzoek nog een stap verder gegaan en bieden nu een mix van peptiden aan. Ze combineren twee peptiden om een gecombineerd effect te creëren dat nog krachtiger is dan wanneer deze twee peptiden afzonderlijk zouden worden ingenomen.

Niet alleen atleten houden zich bezig met peptiden, en je kunt je gemakkelijk voorstellen dat deze producten door iedereen worden geconsumeerd.

Onderzoek loopt steeds een stap voor op de bestrijdingsmiddelen.

Met dit nieuwe type product zal doping zeker niet verdwijnen. Tot nu toe vreesden atleten schorsing en hoge boetes als ze positief testten. Maar met deze nieuwe vorm van doping, bekend als 'genetische' doping, die vrijwel ondetecteerbaar is bij tests, is het zeer waarschijnlijk dat veel atleten hun toevlucht zullen nemen tot deze nieuwe methoden.

WADA zal daarom zijn inspanningen moeten verdubbelen om deze nieuwe vorm van doping effectief te blijven bestrijden en zo schone en eerlijke wedstrijden te garanderen. Als dit niet lukt, zullen we waarschijnlijk de ene na de andere wereldrecord zien sneuvelen.

Een andere oplossing zou zijn om dit soort doping toe te staan, zodat alle atleten gelijke kansen hebben.
Wat vind je ervan?

Geef een reactie