Chris Dickerson triomfeert boven alle verwachtingen

Niets wees erop dat hij succesvol zou worden in de bodybuildingwereld, en toch, ondanks de vooroordelen van die tijd, Chris Dickerson zal erin geslaagd zijn zich te vestigen als een van de meest invloedrijke figuren in de spiercultuur..

Zijn moeder, een inspirerend rolmodel:

Chris Dickerson werd geboren op 25 augustus 1939 in het hart van Alabama., van Afro-Amerikaanse afkomst. Hij arriveerde in een tijd waarin segregatie en racisme tegen Afro-Amerikanen nog steeds wijdverbreid waren. Na de economische crisis van 1929 en ondanks de New Deal bleef discriminatie bestaan, zowel wat betreft toegang tot werk als de arbeidsverdeling. Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog meldden sommige Afro-Amerikanen zich aan bij het leger om een zekere mate van economische zekerheid te verkrijgen. Maar zelfs daar bleef segregatie bestaan. De situatie voor Afro-Amerikaanse vrouwen was nauwelijks benijdenswaardiger. Fabrieksbanen waren voorbehouden aan blanke vrouwen en zwarte vrouwen werden gedegradeerd tot de status van dienstmeisje.

Maar ondanks het wijdverbreide racisme van die tijd, was de moeder van Chris Dickerson, Mahala Ashley Dickerson zal haar zoon al op zeer jonge leeftijd de smaak voor succes meegeven. Ze legt hem uit dat sommige mensen hem misschien aan zijn huidskleur zullen herinneren, maar dat vastberadenheid alle vooroordelen overwint. En Mahala Ashley Dickerson zou deze kracht, meer nog dan woorden kunnen zeggen, belichamen door de eerste zwarte vrouwelijke advocaat in Alabama te worden en vervolgens, in 1951, de tweede zwarte vrouw die tot de balie van Indiana werd toegelaten.

Mahala Ashley Dickerson zal een waar rolmodel zijn voor haar zoon.. Chris zal dan deze onwankelbare vastberadenheid ontwikkelen, die in de loop der jaren zijn beste bondgenoot zal blijken te zijn op de weg naar erkenning.

Spieren voor een krachtigere stem 

Op school blinkt Chris uit in atletiek. Maar ondanks zijn aanleg voor sport, is zingen zijn grootste passie. Zijn droom: operazanger worden.

Daarom richtte hij zijn universitaire studies op drama. In New York schreef hij zich in bij de Academy of Dramatic Arts. Zijn stem miste echter kracht en zijn zangleraar adviseerde hem zijn stemspieren te trainen om meer volume te krijgen.

Rond dezelfde tijd bezocht Chris zijn tante in Californië, waar hij, geheel bij toeval, een foto van Bill Pearl in een bodybuildingtijdschrift tegenkwam. Chris ziet het postuur van Bill Pearl en beseft dan ook welke impact zo'n fysiek heeft.    

Chris zou diep ontroerd en gefascineerd blijven door deze foto. Zo geboeid, dat hij zelfs zo ver ging om zich in te schrijven bij de sportschool van Bill Pearl., in Los Angeles. Hij wil rechtstreeks van de meester leren en de man ook beter leren kennen. Geconfronteerd met Chris' vastberadenheid en doorzettingsvermogen, Bill Pearl besloot hem vervolgens te trainen..

Een onwrikbaar optimisme, voor een plek in de bodybuildingwereld:

Chris begon op 24-jarige leeftijd aan zijn intensieve training. Hij was zich ervan bewust dat de weg die voor hem lag moeilijk zou zijn. Chris is zwart en homoseksueel, en racisme en homofobie komen in zijn omgeving nog veel vaker voor. Bovendien is Chris kleiner dan de meeste bodybuilders.

Chris was zich er volledig van bewust dat hij problemen zou ondervinden vanwege zijn huidskleur en seksuele geaardheid. Hij bezat echter een mentale kracht waardoor hij dergelijke kritiek kon doorstaan. Desondanks had hij wel wat bedenkingen over zijn lengte, wat direct van invloed was op zijn prestaties als bodybuilder.

Maar ondanks deze factoren bleef Chris optimistisch. Zo optimistisch zelfs, dat hij twee jaar later, in 1965, meedeed aan zijn eerste wedstrijd: Mr. Long Beach. Bij zijn allereerste poging behaalde hij de derde plaats.e Chris is meer dan tevreden met zijn ranking.

Deze eerste ervaring zette hem ertoe aan om zich het volgende jaar in te schrijven voor 12 wedstrijden aan de oostkust. Het resultaat is verbluffend, want hij wint ze allemaal.

Na dit succes in 1966 sierde Chris Dickerson regelmatig de covers van bodybuildingtijdschriften. Hij had een zeer esthetisch en perfect symmetrisch lichaam.

Chris, die al diverse titels op zijn naam heeft staan, richt zijn blik nu op de titel Mr. America. Om zich zo goed mogelijk voor te bereiden, besluit hij opnieuw zijn idool, Bill Pearl, om hulp te vragen. Hij behaalt echter slechts de zesde plaats.e plaats, in 1967. Maar er is veel meer voor nodig om Chris Dickerson van zijn stuk te brengen. Hij houdt vol. En in 1970 won hij de prestigieuze titels Mr. Universe en Mr. America. Hij werd daarmee de eerste Afro-Amerikaan die deze titels behaalde. Een meer dan eervolle onderscheiding!

Chris Dickerson heeft geleidelijk aan naam gemaakt in de bodybuildingwereld. Jarenlang won hij verschillende titels in wedstrijden van de UAE en NABBA.

Maar Chris Dickerson is nog lang niet klaar met het uitdagen van zijn publiek en professionals uit de branche. Op 40-jarige leeftijd besloot hij namelijk deel te nemen aan de meest prestigieuze wedstrijd, die voor Meneer Olympia.

Veertig wordt beschouwd als een gevorderde leeftijd voor wedstrijden. Bodybuilders stoppen doorgaans op die leeftijd. Maar Dickerson is gemotiveerd en niets zal hem van gedachten doen veranderen.

Daarom deed hij in 1980 mee aan de Mr. Olympia-wedstrijd. Hij eindigde op de tweede plaats, achter Arnold De regerend kampioen, die Frank Zane voorbleef, Chris, bleef optimistisch en deed het volgende jaar opnieuw mee aan de wedstrijd, waar hij wederom op de tweede plaats eindigde.

En toen kwam de kroon op het werk, in 1983, toen hij eindelijk de titel van Mr. Olympia won. Chris Dickerson schrijft definitief geschiedenis in de bodybuildingwereld door waarmee hij de eerste Afro-Amerikaanse, homoseksuele man werd die de meest prestigieuze titel won.. En de oudste van de Mr. Olympia, aangezien hij 43 jaar oud was toen hij het verkreeg.

Chris Dickerson heeft, net als zijn bewonderenswaardige moeder, de hardnekkigste vooroordelen van homofobie en racisme overwonnen en is een ster in de bodybuildingwereld geworden.

Waar anderen zouden hebben opgegeven, is Chris Dickerson erin geslaagd. Zijn verhaal bewijst dat hard werken, hoe lang het ook duurt, altijd loont.