Hoe werken onze spieren?

Zowel mensen als dieren hebben drie soorten spieren.

We kunnen onderscheid maken tussen skeletspieren, gladde spieren en hartspieren. Deze spieren kunnen worden onderscheiden op basis van hun samenstelling (vezels, eiwitten, enz.), hun locatie of hun functie. Zo vormen hartspieren de wanden van het hart, terwijl gladde spieren de wanden vormen van holle organen zoals de blaas, de maag, enz. Gladde spieren en hartspieren worden onwillekeurige spieren genoemd. Deze naam komt van het feit dat deze spieren niet bewust door de hersenen worden aangestuurd.
De spieren die we willekeurig kunnen aansturen, zijn de skeletspieren. Dankzij deze spieren kunnen we bewegen. Ze werken via pezen samen met de botten om de verschillende gewrichten in ons lichaam te bedienen. Hoewel we een groot deel van de bewegingen die skeletspieren kunnen maken, zelf kunnen aansturen, zijn er ook enkele aanpassingsbewegingen die volledig onwillekeurig zijn. Hoe werken onze skeletspieren?

Waaruit bestaan onze spieren?

Ook wel genoemd dwarsgestreepte spieren, Skeletspieren coördineren onze bewegingen van hoofd tot teen. Een dwarsgestreepte spier kan worden gezien als een bundel spiervezels die zijn onderverdeeld en omgeven door een membraan dat het sarcolemma wordt genoemd. Bijvoorbeeld:, Zelfs de kleinste spieren in het menselijk lichaam bevatten tienduizenden spiervezels.. Elke spiervezel is opgebouwd uit myofibrillen, die op hun beurt bestaan uit twee filamenten: myosine en actine. Deze twee filamenten werken samen om spiercontractie te veroorzaken. Het is met name de transversale beweging van myosine rond actine die ervoor zorgt dat de spiervezels verkorten en dus samentrekken.

Wat zijn de verschillende soorten spiercontracties?

Tijdens onze dagelijkse bewegingen nemen we verschillende houdingen aan die ervoor zorgen dat onze spieren op uiteenlopende manieren reageren. De reactie van onze spieren verschilt afhankelijk van de beweging van het lichaam. Er zijn drie fundamentele soorten bewegingen die spieren kunnen uitvoeren. Deze bewegingen worden spiercontracties genoemd. Het zijn:

Concentrische spiercontractie

Concentrische contractie is de contractie waarbij Spieren verkorten onder invloed van myosine en actine.. De samentrekking die bijvoorbeeld in je biceps optreedt wanneer je je arm buigt, is een concentrische contractie. Deze contractie wordt positief genoemd en is een van de isotonische contracties.

Excentrische spiercontractie

Deze tweede vorm van isotonische contractie, ook wel negatieve contractie genoemd, is in zekere zin het tegenovergestelde van concentrische contractie. Tijdens een excentrische contractie, De uiteinden van de spier bewegen uit elkaar. Deze samentrekking vindt plaats wanneer de inspanning vereist dat de spier zich in zijn langste vorm bevindt. Een samentrekking wordt excentrisch genoemd wanneer je kracht uitoefent op een object terwijl de spier die verantwoordelijk is voor de inspanning, uitgerekt is.

Isometrische spiercontractie

Isometrische contractie is een contractie die wordt gekenmerkt door de statische toestand van een spier die aan inspanning wordt blootgesteld. Bij dit type contractie verandert de omvang van de spier die wordt getraind niet. Het is een spiercontractie die kan optreden na een concentrische of excentrische contractie.

Welke invloed kan de spierfunctie hebben op krachttrainingsoefeningen?

Je vraagt je waarschijnlijk af hoe het begrijpen van de werking van spieren nuttig voor je is. Inzicht in de werking van skeletspieren is een zeer belangrijk concept om te begrijpen. Dit concept stelt je in staat om de beste oefeningen te kiezen die aansluiten bij je doelen.
Als je je kracht wilt vergroten, moet je daarom prioriteit geven aan oefeningen met isometrische en excentrische contracties. Excentrische contracties hebben bijvoorbeeld als voordeel dat ze een groot aantal spieren trainen, met name spieren die niet vaak worden gebruikt. Je moet deze oefeningen echter combineren met andere oefeningen om de spierflexibiliteit te verbeteren, omdat herhaalde isometrische contracties de contractiesnelheid van de betrokken spieren kunnen verminderen. Het nadeel van excentrische contracties is dat ze extreem zware gewichten vereisen. Je moet je ervan bewust zijn dat dit soort contracties het risico op blessures verhogen, dus het is verstandig om je spieren niet te veel te belasten.
Als je echter spiermassa wilt opbouwen, is concentrische contractie je beste troef. Je moet prioriteit geven aan oefeningen die gekenmerkt worden door positieve contractie. Dit type contractie is het meest gunstig voor spierontwikkeling. Oefeningen gebaseerd op deze contractie stellen je in staat om het volume van spiervezels snel te vergroten. Ze helpen je ook om je uithoudingsvermogen te verbeteren. Het aantal herhalingen van de oefeningen bepaalt de snelheid waarmee je spieren zich ontwikkelen. Hoe vaker je de oefeningen herhaalt, hoe meer je spiervezels in volume toenemen.
Mensen bestaan uit botten en vlees. Vlees is voornamelijk samengesteld uit spierweefsel. De spieren die we kunnen aansturen, zijn skeletspieren. Ze stellen ons in staat om te lopen, voorwerpen te dragen, te lachen, te spreken, enzovoort. Ze zorgen er simpelweg voor dat we kunnen bewegen. We hebben meer dan 600 dwarsgestreepte spieren, die elk uit honderdduizenden spiervezels bestaan.. Tijdens hun bewegingen ondergaan spieren drie soorten contractie: concentrische, excentrische en isometrische. Inzicht in deze verschillende mechanismen is belangrijk voor het optimaliseren van krachttrainingsoefeningen. Concentrische contractie is echter het enige type contractie dat zorgt voor intense spierontwikkeling en een verbeterd uithoudingsvermogen. Excentrische en isometrische contracties zijn daarentegen beter geschikt voor het verbeteren van de spierkracht.